|
|
|
|
|
 |
|
Landspítalinn |
|
Landspítalinn |
|
1209 |
|
---------- |
|
40 |
|
Caesarean |
|
Sunday the 21st of June at 12:00 |
| In the hospital, I was visited by: |
|
 |
|
 |
| Grandma Nicky and Grandpa Jørn |
Grandma Anna and Grandpa Sigmar |
| Greatgrandparents Zoe and Sonny |
Aunt Dagrún |
| Mom and dad describe my birth: |
|
Dad (sorry only in Icelandic so far):
Það er sunnudagurinn 21. júní. Lengsti dagur ársins og klukkan er að skríða í hádegi. Þrátt fyrir ágætis veður hef ég ekki enn opnað svaladyrnar og kíkt út því ég ætla mér að horfa á Formúlu 1, eða það hélt ég. Klukkan 11.45 kallar Zhaveh á mig. Hún var að vakna eftir væran blund og segir mér að hún hafi misst vatnið eða að hún væri búin að pissa á sig. Nú miðað við vökvan sem ég sá þá var ég nokkuð viss um að þetta var ekki piss og því samkvæmt læknisráði þá hringdi ég á sjúkrabíl, því Zhaveh átti ekki að hreyfa sig neitt þar sem það gæti skaðað barnið því það var ekki búið að skorða sig.
Dagrún systir kom og sótti Matta og við fórum með sjúkrabílnum á spítalann. Ekkert stress og allir mjög yfirvegaðir. Zhaveh mest á bömmer yfir götóttu buxunum sem hún var í og þær núna orðnar blautar.
Þegar á spítalann var komið tók við löng bið. Samdrættirnir komu reglulega og urðu meiri og meiri, en Zhaveh hélt í húmorinn og hjúkrunarkonan sagði að þegar hún (Zhaveh) hætti að brosa að þá mundi hún sjálf (hjúkrunarkonan) byrja að brosa því þá væri þetta að byrja að alvöru. Eftir ca 10-12 tíma þá voru verkirnir orðnir óbærilegir og útvíkkun var ekki eins mikil og vonast var eftir svo okkur var gert grein fyrir því að keisari væri alveg möguleiki. En þeir ákváðu að gefa Zhaveh mænudeyfingu til að minnka sársaukann því best væri ef Zhaveh gæti fætt Lillian Líf eðlilega.
Mænudeyfingin tók lengri tíma en vanalega og var mjög erfið fyrir Zhaveh þar sem hún mátti ekki hreyfa sig þegar sprauturnar voru í hryggnum á henni. Það er erfitt að mega ekki hreyfa sig þegar maður fær stingandi verki. Læknirinn stakk hana fyrst í bein svo hann reyndi aftur. Þá fann hann ekki staðinn svo hann varð að reyna í þriðja skiptið og það loksins gekk. Ca 20 - 30 mínútur þar og klukkan orðin ca 3.00 á mánudagsmorgni.
Fljótlega eftir mænudeyfingu þá minnkaði hjartslátturinn hjá Lillian Líf svo Zhaveh þurfti að anda djúpt og ört að sér súrefni til að Lillian Líf fengi nægt súrefni og þá fór hjartslátturinn aftur upp. Zhaveh fann ekki eins mikið til á þessum tímapunkti svo ljóst var að mænudeyfingin gekk. En aftur fór hjartsláttur Lillian niður og aftur þurfti að ná honum upp með því að gefa Zhaveh súrefni. Þegar þetta svo gerðist í þriðja skiptið þá tókst ekki að auka hjartsláttinn hjá Lillian Líf og þá fór allt á fullt. Læknirinn tilkynnti að það yrði að taka með keisara. Hjartað stöðvaðist þó aldrei heldur sló bara of hægt. Hjúkrunarkonurnar og læknirinn voru örugglega svona 8 talsins þarna inni þegar mest var og var öllum leiðslum sem tengdar voru við Zhaveh ásamt rúmin drifið út með miklum látum. Klukkan var ca 03.40
Ég hélt þarna að ég mundi fylgja á eftir þar sem ég fékk að vera viðstaddur þegar Matti var tekinn með keisara, en var tilkynnt að ég yrði að bíða í herberginu og ég yrði látinn vita um leið og eitthvað myndi gerast. Þarna sat ég einn eftir að Zhaveh var drifinn í burtu af átta starfsmönnum spítalans og hjartað í Lillian Líf sló of rólega. Aleinn með öllum mínum hugsunum og mér leið sko ekki vel. Ég titraði og ég táraðist yfir því sem gæti gerst. Ég meira að segja bað til guðs svona til að gera allt sem ég gæti gert til að bæta ástandið.
HPIM7399 Hjúkrunarkona kom til mín klukkan ca. 03:55 og sagði að mér hefði fæðst dóttir. Sagði mér að hún hefði byrjað að öskra um leið og höfuðið var komið út sem var merki um heilbrygði og styrk. Hún sagði mér að Zhaveh hefði verið svæfð og verið væri að sauma hana saman og að mér yrði færð dóttirin innan skamms. Mér leið vel en þó ekki sannfærður. Ég var ekki sannfærður fyrr en klukkan 04:00 þegar þeir komu með Lillian Líf til mín. Ég tók hana upp og hún var glaðvakandi og horfði á mig. Þarna var hún, 12 mínútna gömul og aftur táraðist ég. Þarna sátum við Lillian Líf saman, ég ber að ofan svo hún gæti fundið lyktina og ylinn frá mér. Hún grét ekki mikið og þegar hún grét var hún bara að segja mér hvað hún væri glöð að vera loksins komin og hvað henni þætti leiðinlegt að ég skildi hafa misst af Formúlunni, :) sem þó var fjarri mínum huga á þessum tíma.
Eftir langa 16 klukkutíma þá hafði kraftaverkið gerst aftur. Ég var orðinn pabbi í annað skiptið og að þessu sinni heilbrigð stúlka. Ég er ekki trúaður en ég sé ekki eftir að hafa beðið til guðs því ef hann er til þá var hann að hlusta á mig þessa nótt.
Zhaveh vaknaði ca. 4 tímum síðar og fékk þá að sjá dóttur sína í fyrsta skiptið. Þetta var falleg stund og við tvö að springa úr stolti, enda fullkomið barn sem við höfðum skapað þarna saman.
Þetta er örugglega væmnasta grein sem ég hef sett á netið en maður mýkist eftir svona lífsreynslu og ég er stoltur af því sem ég á. |
|
| Mom's first reactions: |
|
| ---------- |
|
| Dad's first reactions: |
|
| ---------- |
|
|
|
| The weather on my birth day: |
|
| ---------- |
|
|
| Important events on the day I was born: |
|
| I was born :) |
|
| My first days in the hospital: |
|
| ---------- |
|
|
|
|
|
